لكن اين اشكال و جواب تماما مخدوش است ، زيرا مراد موزون مقابل مكيل نيست ، بلكه بمعنى و زين و سنگين يعنى بجا و بموقع و موافق حكمت و مصلحت است زياد روى نشده كه بى جا و بى موقع و بى فائده خلق شده باشد كه لغو باشد و محال است از خداوند صادر شود و كوتاهى در خلقت هم نشده كه چيزى كه مصلحت و فائده دارد البته از خداوند صادر مىشود كه معناى عدل است و مراد از إنبات روئيدنىها است از اشجار و حبوبات و بالعناية و المجاز صدق بر معادن و حيوان هم مىكند و مراد جميع اشياء است بقرينه لفظين كل شىء نه خصوص معادن جواهرات و فلزات بعلاوه ضمير فيها به الارض برميگردد نه برواسى و اگر مراد جواهرات و فلزات باشد بايد برواسى برگردد حتى انسان كامل را وزين ميگويند و هر امر ثابت محقق را كه بر وفق حكمت باشد وزين مينامند و حد وسط بين افراط و تفريط را وزين گويند و حد وسط اخلاق كه صفات حميده است موزون ميشمارند مقابل افراط و تفريط كه اخلاق رذيله است . [ سوره الحجر ( 15 ) : آيه 20 ] وَ جَعَلْنا لَكُمْ فِيها مَعايِشَ وَ مَنْ لَسْتُمْ لَهُ بِرازِقِينَ ( 20 ) و قرار داديم براى شما در اين زمين وسائل زندگانى و تعيش شما را و كسى كه نيستيد شما از براى او برزق دهندگان امورى كه باعث تعيّش و زندگانى است يكى هواى مجاور زمين است كه ميتوان تنفس كرد كه اگر قدرى بالاتر رود هواى بالا قابل تنفس نيست حتى كسانى كه بكره ماه رفتند هواى مناسب با تنفس را همراه خود بردند و يكى از اشكالات منكرين معراج هم همين است ولى غافل از اينكه خداوند قادر است كه هواى مناسب همراه حضرت ببرد بعلاوه مسئله معراج امريست بر خلاف عادت و معجزه است مثل ساير معجزات ، چنانچه ادريس و عيسى را هم برد بعالم بالا و ديگر آب است كه ميفرمايد :